كه اى بندگان من ، حامل شويد و برداريد عرش مرا بر دوش خود ، پس خواستند عرش را بر دوش گيرند ، طاقت نياوردند حمل عرش و حركت دادن او را ، پس خلقت فرمود با جميع آن ملائكه ده برابر آنها را ، پس قدرت و طاقت بر حمل و حركت عرش نداشتند ، پس خلق فرمود حقّ تعالى بعدد هر يك‌يك از اين ملائكهء كثيرهء مضاعفه ، مثل جماعت و همگى ايشان را ، پس طاقت حمل و حركت عرش را نياوردند ، پس فرمود حقّ جلّ و علا از براى جميع اين ملائكه : واگذاريد عرش مرا بر من كه قبض مىكنم او را بيد قدرت خود ، پس واگذاردند ملائكه ، و قبض فرمود حقّ تعالى عرش را به قبضهء قدرت خود ، بعد حقّ تعالى فرمود از براى هشت نفر از اين ملائكه كه حامل شويد عرش مرا ، پس عرض كردند كه چگونه طاقت مىآوريم ما هشت نفر و حال آنكه اين ملائكه كثير از حمل عرش عاجز شدند ، پس حقّ تعالى فرمود : من خداونديم نزديك‌كنندهء هر دور ، ذليل‌كنندهء هر صاحب عناد ، خفيف‌كنندهء هر با اشتداد « 36 » ، سهل‌كنندهء هر دشوار ، مىكنم آنچه را مىخواهم و حكم مىكنم آنچه را اراده دارم ، تعليم مىكنم شما را كلماتى كه مىگوئيد او را ، سهل مىشود بر شما هشت نفر حمل عرش ، عرض كردند كدام است ؟ فرمود حضرت حقّ جلّ و علا : « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم و صلّى اللّه على محمّد و آله الطّاهرين » « 37 » ، پس گفتند آن هشت ملك اين كلمات را و حامل شدند عرش را ، و خفيف است عرش بر دوش‌هاى ايشان مثل خفّت يك موئى كه روئيده باشد بر شانهء مرد شجاع قوى . پس فرمود حقّ تعالى از براى ساير اين ملائكه : واگذاريد عرش را

--> ( 36 ) - سختى ( 37 ) - بنام خداوند بخشنده مهربان و هيچ جنبش و دگرگونى و نيروئى نيست مگر به خداوند بلند مرتبهء بزرگ ، و درود خدا بر محمّد ( ص ) و دودمان پاك او باد .